| Paulytrauma's profilePaulytrauma's blogBlogLists | Help |
SchandeVoor mijn blog-lezers die dit nog niet weten: ik combineer mijn job als ambulancier met studies verpleegkunde in het afstandsonderwijs. Het toeval wil dat één van mijn collega-studenten langs een aanrijroute woont, die we vaak gebruiken om naar het universitair ziekenhuis te rijden. Gisterenavond moesten we een patiënt overbrengen naar dat UZ. Ik nam de route die langs haar appartement loopt. Zoals ik al een paar keer gedaan had zette ik in het begin van haar straat de sirene even op. Strikt genomen proberen we zoveel mogelijk te vermijden om te rijden met de sirene aan terwijl we een patiënt aan boord hebben. Maar, als ik in de straat van mijn klasgenootje passeer kan ik niet weerstaan aan de verleiding om de tuutie-taatie even aan te zetten.
En dan gebeurde het ...
Ik had nog maar net de sirene aan en af gezet, toen mijn collega van langs de achterkant riep: "hey, Polle, STOPPEN ... Die achterdeur vliegt hier open".
Verbaasd keek ik in de bolle achteruitkijkspiegel die in de ziekenwagen hangt om als bestuurder de ganse medische cel te kunnen overzien. Ik zag de achterdeur daadwerkelijk openbengelen. Mijn eerste reactie was onze klassieke uitspraak: "allé, zunne ...".
Ik zette het voertuig meteen aan de kant en stapte naar de achterkant van de ziekenwagen. "Weer goe bezig", dacht ik bij mezelf, "ècht weer heel goe bezig ...".
Met een luide knal klapte ik de achterdeur dicht en ging terug achter het stuur zitten. Tegen dat ik aan het einde van de straat was kreeg ik al een sms'sje van mijn klasgenootje. "Deur nie goe gesloten?"
Wat een schande. .. Wat een afgang ...
Het grappige aan de historie is echter wel dat de patiënt het plots weer veel beter deed. De brave man had een CVA. Voor de leken: een hersentrombose. Het typische beeld van zo'n patiënt is dat ze halfzijdig verlamd zijn en een scheve mond krijgen, waardoor ze niet meer kunnen praten. Toen we aankwamen in het UZ waren al die verschijnselen volledig verdwenen.
Nu heb ik zo mijn eigen theorie over deze casus: wellicht heeft die man een adrenaline-stoot van jewelste gekregen, toen de achterdeur van de ziekenwagen plots open vloog. Hij zal waarschijnlijk gedacht hebben dat hij er uit zou vallen. Door die adrenaline-stoot zal het verstoppingske in zijn hersenen prompt doorgeblazen geworden zijn. Probleem opgelost.
Wat zijn we toch goeie ambulanciers !
Hallo televisie!Sommige van mijn collega's en ikzelf hebben een favoriet TV-programma: "In de Gloria". Vooral de rubriek "Hallo Televisie!" is voor ons de absolute topper.
Voor wie het programma niet kent: "In de gloria" is een satire op "man bijt hond". De rubriek "Hallo Televisie!" is een rubriek waarin een reporter met zijn camera-ploeg lukraak ergens aanbelt. Die reporter stelt echter steeds de verkeerde vragen op het verkeerde moment, waardoor hij telkens de spreekwoordelijke hond in het kegelspel is. Zijn typisch stopwoord luidt: "mooi, mooi, mooi ...", en dat is iets wat we ondertussen van hem overgenomen hebben.
Het grappige aan "Hallo Televisie!" is dat wij eigenlijk ook vaak ergens aanbellen omdat men een ziekenwagen gevraagd heeft, en net als die reporter in een totaal ongekende situatie terecht komen. De gelijkenis is soms zo treffend, dat wij bij het binnengaan in zo'n woning onder elkaar vaak "Hallo Televisie!", of "mooi, mooi, mooi..." zeggen. We doen dit uiteraard met een gedempte stem, zodat enkel de collega het kan horen. We proberen elkaar eigenlijk aan het lachen te brengen, terwijl we verondersteld worden serieus te zijn.
Enkele nachten geleden hadden we tal van oproepen voor echtelijke ruzie's. We hebben er geen flauw idee van hoe dat kwam, maar we reden van de ene vechtpartij naar de andere. Bij één van die oproepen had de vrouw een bijtend produkt in het gezicht van haar man gegooid, en bij een andere had een vrouw haar man zowaar van een balkon op de derde verdieping naar beneden geduwd. Bij die laatste oproep kwam er ook een MUG-team ter plaatse. Ik was net met mijn zaklamp licht aan het maken op de plaats waar de MUG-verpleegster een infuus wou aanprikken, toen ik die man vroeg hoe hij van het balkon gevallen was. Hij antwoordde ietwat beteuterd dat zijn vrouw hem eraf geduwd had. Toen we dat hoorden keken de verpleegster en ik recht in elkaars ogen. Ik kon het niet laten, en zei: "mooi, mooi, mooi, ..." waarbij mijn collega zich de vraag stelde of ik daarmee al dan niet de ogen van die verpleegster bedoelde.
Verdere technieken die vrouwen toepassen om hun man een lesje te leren zijn: een asbak op zijn hoofd kapot kloppen, zijn hand tussen de deur steken, met de nagels zijn gezicht openkrabben, en noem maar op. We hebben het allemaal al gezien in onze tuutie-taatie. Eén van mijn collega's die toevallig homo is maakte ooit de opmerking dat hij blij is om homo te zijn, want vrouwen zijn duidelijk een gevaarlijk ras.
Die TV-makers moesten maar eens een ploeg meesturen met ons. Op enkele nachten tijd zouden ze genoeg stof hebben om een ganse week hilarische TV mee te vullen. Mooi, mooi, mooi ... |
|
|