Dinsdagmorgen, 08u17. Er komt een oproep binnen voor één van onze beide 100-wagens: "Goeie morgen, Life-Care 1 mag eens rijden naar de Brusselsesteenweg nummer zoveel in die gemeente. D'r is daar een madammeke dat blijkbaar door iemand opgesloten werd in een kelder, en ze zou gewond zijn aan haar been. De deur werd van buitenaf gebarricadeerd, dus normaal gezien moeten jullie binnen kunnen. D'n oproep komt van de politie".

 

Wij dus met onze tuutie-taatie naar de interventieplaats. Dergelijke oproepen beschouwen we niet als superdringend. Er is immers niets dat op levensgevaar wijst. Het madammeke had zelf met haar GSM kunnen bellen, dus zo erg kan het allemaal niet zijn. Toen we ter plaatse aankwamen zagen we de politie vanuit de andere richting komen. Ik parkeerde de ziekenwagen op de oprit. De interventieplaats was een soort kantoorgebouw. We stapten rustig uit. Mijn collega zei iets in de zin van: "allé, gaan we ne keer gaan kijken, zie".

 

Terwijl we uitstapten zagen we echter dat de politie met maar liefst drie voertuigen ter plaatse gekomen was en in de verte hoorden we nog loeiende sirenes. Toen beleefden we de schrik van ons leven: alle agenten trokken hun wapen en omsingelden het gebouw. 't Was precies zoals in een actiefilm. Met hun wapen in de aanslag bestormden ze het gebouw langs alle kanten, en wij stonden daar domverwonderd naar elkaar te kijken. "How zekers!?!", zei mijn (West-Vlaamse) collega, "ze gaan hier precies schieten!?!".

 

Wij dus alletwee weer in de ziekewagen en zo rap of we konden achteruit terug op de steenweg.

 

Achteraf bleek dat die dame door drie gewapende en gemaskerde gansters opgewacht werd toen ze op haar werk kwam. Ze hadden haar overmeesterd, gedwongen om het alarm af te zetten en te tonen waar het geld lag. Nadien hadden ze haar van de keldertrap gesleurd en opgesloten.

 

Ik heb het al eens aangehaald in één van mijn eerdere verhaaltjes: vroeg of laat gaan we eens niets vermoedend oog in oog staan met gewapende gansters.

 

 

 

Ik had eerder al enkele verhaaltjes gepost over mensen die omwille van absurde redenen naar de dienst 100 bellen. Denk bij voorbeeld maar aan die kerel die de 100 belde voor rugpijn, en vervolgens in afwachting van de ziekenwagen eerst nog met de fiets om sigaretten reed.

 

Deze week hebben we weer een paar mooie voorbeelden gezien van dergelijke oproepen. De absolute topper was een man die in een supermarkt de winkelbedienden vroeg om de 100 te bellen omdat hij zich onwel voelde, en vervolgens zijn boodschappen verder deed. Bij onze aankomst ter plaatse zei hij dat hij eerst nog snel even moest betalen aan de kassa, vooraleer hij mee kon naar het ziekenhuis.

 

Dan was er ook eentje die 's nachts om drie uur naar de 100 belde omdat hij een briefje van 20 euro ingeslikt had, wat op zich ook redelijk absurd was.