Vorige nacht hebben we een bewusteloze neger gevonden op straat.

 

We waren op terugweg van een interventie. We hadden net een zieke man naar de spoedopname gebracht, toen we omstreeks vier uur 's morgens terugreden naar onze standplaats. Ter hoogte van een drukke steenweg riep mijn collega plots: "Kijk nu, daar ligt iemand op de straat". Plichtsbewust zette ik de zwaailichten aan en maakte ik een bocht van honderdtachtig graden.

 

Ik veronderstelde dat het hoogst waarschijnlijk om een dronken man zou gaan. Bij controle van zijn vitale functies bleek de man werkelijk diep bewusteloos te zijn. Hij reageerde op geen enkele pijnprikkel, had een onregelmatige snurkende ademhaling - wat altijd een slecht teken is bij bewustelozen - was serieus onderkoeld en tot overmaat van de ramp stelden we vast dat zijn beide pupillen vergroot waren en niet meer op licht reageerden. We riepen onmiddellijk op naar de 100-centrale om zo snel mogelijk een MUG-team ter plaatse te sturen. In afwachting brachten we de patiënt aan boord van de ziekenwagen, gaven we zuurstof en noem maar op. Luttele minuten later arriveerde de MUG van het universtitair ziekenhuis en konden we naar de spoed vertrekken.

 

Eén van de verpleegkundigen was bijzonder cynisch, toen hij de rea-zaal binnen kwam: "ah, is dat die neger die door Life-Care aangereden werd?"

 

Uiteindelijk hoorden we achteraf dat ze die man hebben moeten intuberen en op intensieve zorgen gelegd hebben. De bloedafname wees uit dat hij maar liefst 6,2 promille had.

 

De opdrachten die we tijdens de nachtelijke uren te verwerken krijgen zijn vaak naar aanleiding van vechtpartijen. De stad heeft zo zijn typische uitgangsbuurten waar wel eens rake klappen uitgedeeld worden. Eén van die buurten staat bij ons bekend als het glazenstraatje. Voor wie niet op deze planeet woont: dat is de zone waar aan raamprostitutie gedaan wordt.

 

Tijdens één van mijn vorige nachten werden we - nog maar eens - opgeroepen voor een vechtpartij in het glazenstraatje. Terwijl we ons naar de plaats van de oproep repten passeerden we langs een pleintje waar wat volk en een politiewagen stond. Daar was blijkbaar iets gaande, maar we waren uitgestuurd voor een ander adres, dus reden we door. Ter plaatse aangekomen viel echter geen enkel slachtoffer van een vechtpartij te bespeuren. Een ooggetuige kwam naar ons toegelopen en zei dat de drie slachtoffers te voet weggegaan waren in de richting van het pleintje waar we de politie tegen gekomen waren. Het werd ons meteen duidelijk dat we best eens terug naar dat pleintje reden.

 

Op dat pleintje troffen we bij de politie drie centraal-europese mannen aan met hun gezichten vol bloed en kneuzingen. Geen enkele van hen wou echter verzorging. De politie was dan maar zo vriendelijk om een taxi tegen te houden voor hen, en daarmee was de kous af. Vriendelijke jongens, die van de politie!

 

Verbijstering alom, tijdens één van mijn vorige nachten, toen we omstreeks 03u00 's nachts een oproep binnen kregen voor het citadelpark. "Daar zou een bewusteloze in een wagen zitten en ze krijgen hem niet meer wakker", zo klonk het aan de telefoon. Op zich niets speciaals. Op dat uur van de nacht kom je langs de straten wel vaker een bewusteloze tegen. En, inderdaad, als ze bewusteloos zijn krijg je ze meestal niet meer wakker.

 

Ter plaatse aangekomen reden we met onze ziekenwagen door het park, op zoek naar een auto met daarin een bewusteloze. Nu is het citadelpark in Gent vrij groot, dus waren we al een tijdje aan het rondtoeren, toen we plots een man zagen liggen op een parking. Ik zei tegen mijn collega: "kijk, daar, 't zal voor den dienen zijn zeker?", waarop mijn collega antwoordde: "ja, maar den dienen zit wel niet in een auto, hé". En terwijl hij mij aankeek zag hij in de verte een auto die midden het park aan het uitbranden was.

 

We parkeerden onze tuutie-taatie wat verder en sprongen er allebei uit. Mijn collega liep naar de brandende wagen om te kijken of daar nog iemand in zat, terwijl ik naar het bewusteloos slachtoffer liep. Bij controle van zijn vitale functies bleek dat hij gewoon stomdronken op de grond lag. Pikant detail daarbij was dat zijn broeksriem, knoop en rits open waren. Toen ik hem vroeg of dat zijn wagen was die daar wat verder aan het uitbranden was antwoordde hij: "ja, da zou kunnen ..." en hij schoot in een lach. Je moet optimist blijven in het leven.

 

Wat daar die nacht allemaal gebeurd is blijft voor ons nog steeds een raadsel. Vermoedelijk lag de man in kwestie straalbezopen in zijn wagen. Waarom zijn broek naar beneden was laten we in het midden. Om één of andere reden is die wagen in brand gevlogen en heeft iemand hem er uit gesleurd en wat verder op de grond gelegd.

 

De man had geen medische hulp nodig. Wij bleven uiteraard ter plaatse in afwachting van de brandweer. Terwijl we met z'n allen naar de brandende wagen stonden te kijken haalde het slachtoffer zijn sigaretten boven en vroeg lakoniek: "euh, heeft er soms iemand een vuurtje?"